Own_'s profileSpaces นี้ใช้ตัวหนังสือถ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    อ่านแล้วอยากให้ยิ้มกัน อิอิ

    1.เธอกำลังอ่านข้อความของฉัน



    2.เธออ่านข้อ1จบไปแว้ว


    3.เธอกะลังคิดว่ามันฮายังงัย

    4.เหมือนเธอจะโดนหลอก

    5.เธอเริ่มคิดว่าจาด่าฉันยั! งไง

    6.เธอเครียด

    7.เธอเครียดมากๆ

    9.เธอเครียดสุดๆ

    10.เธอเครียดจนเธอลืมดูว่าไม่มีข้อ8

    11.เธอหันไปดูว่าไม่มีจิงป่าว

    12.เธอเลื่อนกลับมาอีกแล้ว เหอๆ

    13. เธอเริ่มเลื่อนลงแล้ว

    14. เธอเลื่อนลงอย่างเร็ว อย่างเร็ว

    15. และก็ เร็ว เร็ว......

    16. เร็วมาก ๆ

    17. เร็วจนไม่รู้ว่าข้อ 13 นั้นมี 2 ข้อ....

    18. แล้วเธอก็ย้อนกลับไปดูอีกครั้ง

    19. เธอโดนหลอกเต็มๆ ข้อ 13 มีอยู่ข้อเดียว

    20. เธอส่ายหัวไปมา....คิดในใจว่า มันเอาข้อความบ้าอะไรมาให้อ่านเนี่ย.....

    21. ไม่มีสาระอะไรเลย...

    22. แต่ก็ยังทำให้เธออ่านมันมาถึงตรงนี้....

    23.นั่นแน่!!เธอแอบยิ้มยิ้ม... 555

    ถ้าเห็นข้อความนี้ เเสดงว่าคุณถูกรัก

    เศรษฐกิจแย่ จิตใจคนอย่าแย่ตาม

           ได้ยินข่าวของการปิดถนนไหม? ยิ่งเส้นบางนา-ตราด ยิ่งมีมากเพราะนิคมอุตสาหกรรมเยอะ  ก่อนปีใหม่ หรือแม้กระทั้งเมื่อวานนี้ก็มีการปิดถนน หรือการประท้วงของพนักงานหลายบริษัท  อย่างเมื่อวานนี้ บริษัทสเตนเล่ย์ก็ปิดหน้าถนนหน้านิคมฯ ทำให้รถที่จะออกหลังเลิกงานไม่สามารถออกจากนิคมฯได้ ทำให้ต้องมาใช้ถนนเส้นเล็กๆข้างมอเตอร์เวย์ที่เราใช้ประจำ ทำให้เมื่อวานเลิกงานเร็ว แต่รถก็ติดในนิคมฯมาก ทำให้ใช้เวลาประมาณ1 ชั่วโมงถึงจะออกจากนิคมฯได้.. ก็เห็นใจเค้านะ เห็นเค้าตั้งประท้วงตั้งแต่ก่อนปีใหม่ และก็เห็นเป็นกลุ่มเล็กๆ ก็นึกว่าไม่มีอะไร แต่คงตกลงกันไม่ได้เลยต้องมาประท้วงกัน..คนเรามีหลายสาเหตุในการประท้วง อืมมีแต่เรานี่ละต้องตั้งใจทำงาน (นายจะเห็นใจเราไหมเนี่ย) แต่ยังดีกว่าไม่มีงานทำ
           เศรษฐกิจช่วงนี้แย่ไปตามๆกันเลย ...บริษัทของเราโชคดีเป็นบริษัทเล็ก ก็มีผลกระทบบ้างแต่ก็พอจะช่วยกันได้  เราช่วยบริษัท บริษัทช่วยเรา  ก็อย่างว่านะไม่พอใจจะปิดถนนประท้วงเหมือนบริษัทอื่นๆคงไม่ได้เพราะว่าบริษัทเราอยู่ท้ายนิคม และคนก็ไม่เยอะพอจะปิดถนนได้...เรื่องแบบนี้เลยไม่เคยคิดถึงคิดก็คงทำไม่ได้
    โชคดีอีกอย่างที่บริษัทเราเป็นของญี่ป่น ลักษณะของการทำงานเหมือนครอบครัวกัน  สำหรับเราเลือกเพื่อนร่วมงาน และเจ้านายมากกว่าเงินเดือน เพราะถือคับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก
           เศรษฐกิจแบบนี้นะจะทำอะไรก็ต้องคิดกันแล้ว... ไม่เคยคิดว่าค่าใช้จ่ายมีอะไรบ้าง ตอนนี้เริ่มการเขียนรายจ่าย (รายได้ไม่ค่อยได้เขียน เพราะนานๆได้เขียนที 55+) และแล้วเพื่อนๆและอาจารย์ก็ได้เห็นแล้วว่า ยัยขนิษฐาคนนี้ได้ใช้วิชาที่ได้ร่ำเรียนมาซะที จากที่ปฎิเสธตลอดเวลาว่าไม่ใช่นักบัญชี  จะไม่ใช้เริ่มคิดเริ่มทำได้ไงละ  ก็เห็นบริษัทใกล้เคียงเริ่มปลดพนักงานออก งดโอที หรือไม่ก็ลดวันทำงาน  ยิ่งเห็นบริษัทข้างๆแล้ว บางวันมาทำงานแล้วจู่ๆก็เลิกงานเร็วสาเหตุคือ ไม่มีงานให้พนักงงานทำเลยเลิกงานเร็วเพราะประหยัดค่าไฟด้วย..
           เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เศรษฐกิจจะดีขึ้น....และตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าออกจากงานแล้วจะทำอะไรดี  ตอนนี้ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน  สู้ๆ (เหมือนท่าถ่ายรูปที่เราชอบทำ 55+)