Own_'s profileSpaces นี้ใช้ตัวหนังสือถ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
ก้อนกรวดปลดหนี้ ชายชราเศรษฐีนายหนึ่งแอบชอบลูกสาวแสนสวยของชาวนายากไร้ผู้หนึ่ง เขาเชิญชาวนากับลูกสาวไปที่สวนในคฤหาสน์ของเขา เป็นสวนกรวดกว้างใหญ่ที่มีแต่กรวดสีดำกับสีขาว เศรษฐีบอกชาวนาว่า "ท่านเป็นหนี้สินข้าจำนวนหนึ่ง แต่หากท่านยกลูกสาวให้ข้า จะยกเลิกหนี้สินทั้งหมดให้" ชาวนาไม่ตกลง เศรษฐีบอกว่า "ถ้าเช่นนั้นเรามาพนันกันดีไหม ข้าจะหยิบกรวดสองก้อนขึ้นมาจากสวนกรวดใส่ในถุงผ้านี้ ก้อนหนึ่งสีดำ ก้อนหนึ่งสีขาว ให้ลูกสาวของท่านหยิบก้อนกรวดจากถุงนี้ หากนางหยิบได้ก้อนสีขาว ข้าจะยกหนี้สินให้ท่าน และนางไม่ต้องแต่งงานกับข้า แต่หากนางหยิบได้ก้อนสีดำ นางต้องแต่งงานกับข้า และแน่นอน ข้าจะยกหนี้ให้ท่านด้วย" ชาวนาตกลง เศรษฐีหยิบกรวดสองก้อนใส่ในถุงผ้า หญิงสาวเหลือบไปเห็นว่ากรวดทั้งสองก้อนนั้นเป็นสีดำ เธอจะทำอย่างไร? หากเธอไม่เปิดโปงความจริง ก็ต้องแต่งงานกับเศรษฐีขี้โกง หากเธอเปิดโปงความจริง เศรษฐีย่อมเสียหน้า และยกเลิกเกมนี้ แต่บิดาของเธอก็จะยังคงเป็นหนี้เศรษฐีต่อไปอีกนาน เราส่วนใหญ่ถูกสอนมาให้มองปัญหาแบบขาวกับดำ แต่ไม่ใช่ทุกปัญหาสามารถแก้ไขได้อย่างขาวกับดำเสมอไป ในทางตรงข้าม หากเราลองมองต่างมุม จะพบว่าหนทางการแก้ปัญหามีมากกว่าหนึ่งสายเสมอ และการยืดหยุ่นพลิกแพลงไปตามสถานการณ์เป็นวิธีการหนึ่ง โลกไม่ได้มีเพียงแค่สีขาวกับดำ ลูกสาวชาวนาเอื้อมมือลงไปในถุงผ้า หยิบกรวดขึ้นมาหนึ่งก้อน พลันเธอปล่อยกรวดในมือร่วงลงสู่พื้น กลืนหายไปในสีดำและขาวของสวนกรวด เธอมองหน้าเศรษฐี เอ่ยว่า "ขออภัยที่ข้าพลั้งเผลอปล่อยหินร่วงหล่น แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อท่านใส่กรวดสีขาวกับสีดำอย่างละหนึ่งก้อนลงไปในถุงนี้ ดังนั้นเมื่อเราเปิดถุงออกดูสีกรวดก้อนที่เหลือ ก็ย่อมรู้ทันทีว่า กรวดที่ข้าหยิบไปเมื่อครู่เป็นสีอะไร" ที่ก้นถุงเป็นกรวดสีดำ "...ดังนั้นกรวดก้อนที่ข้าทำตกย่อมเป็นสีขาว" ชาวนาพ้นสภาพลูกหนี้และลูกสาวไม่ต้องแต่งงานกับเศรษฐีขี้โกงคนนั้น นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "หากเราพยายามมากพอที่จะแก้ไขปัญหา เราจะพบว่าทุกปัญหาย่อมมีวิถีทางแก้ไขเสมอ" สู้ๆ เกิด2514-2525อ่านแล้วยิ้มจริงๆ...เกือบไม่ทันมา 2525 พอดีเลยเรา อิอิ.. 1. คุณเป็นรุ่นสุดท้ายที่ได้เล่น มอญซ่อนผ้า กระโดดยาง รีรีข้าวสาร เป่ากบ ฯลฯ โดยไม่ต้องไปหาดูตามงานวัดหริองานแสดงศิลปวัฒนธรรม เลือกข้อที่ถูกที่สุดครูประจำชั้นป.3 ให้เด็กทุกคนตอบคำถามต่อไปนี้เพื่อตัดสินใจเลือกชั้นไปป.4
คำถามคือ=====>
1. จงเลือกคำตอบข้อที่ถูกที่สุด
ก.ซื้อส้ม 5 ผล ผลละ 3 บาท จ่ายเงิน 21 บาท ข.ซื้อส้ม 5 ผล ผลละ 3 บาท จ่ายเงิน 15 บาท ค.ซื้อส้ม 5 ผล ผลละ 3 บาท จ่ายเงิน 12 บาท ง.ถูกทุกข้อ เด็กชายป๋องเป็นเด็กนักเรียนที่ได้คะแนนน้อยที่สุด...คุณครูกากหัวว่าไม่ผ่านแน่..แต่พอข้อนี้มาเด็กชายป๋องก็ตอบโดยไม่คิดว่า...
l l
l l
l l
l l
l l
"" ""
" "
'''
แต่เอะรอพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆตอบก่อนดีกว่า.... ตกลงจะตอบว่าอะไรค่ะ.. ตอบได้ครั้งเดียวนะค่ะ เดี๋ยวเด็กชายป๋องจะมาตอบวันพรุ่งนี้ค่ะ..
และครูประจำชั้นนี้จะ..ได้ตัดสินใจเลื่อนให้เด็กคนไหนขึ้นชั้น ป.4 บางนะ....แล้วพรุ่งนี้กลับมาเจอกันใหม่ค่ะ.....ป๋องผู้น่าสงสารจะทำได้ไหมเนี่ย
อืม..อีกข้อที่เป็นการเขียนคำตอบได้ครั้งเดียว...
2. ถ้านักเรียนมีเงินอยู่10 บาท ซื้อขนมไป3 บาท จะได้รับเงินทอนกี่บาท
จงเติมคำตอบลงในช่องว่านี้..............บาท
ถ้าคุณแน่อย่าแพ้เด็กประถม.... เนื้อเพลงรักเลือกที่จะเหงา
ฉันเลือกที่จะเหงา เพื่อรอคอยเขาคนนั้น
ฉันเลือกที่จะฝัน จนกว่าฉันจะได้เจอรักแท้ แม้การอยู่กับความเหงาจะทรมาน แต่ว่าฉันไม่ต้องการความรักจากใคร ในเมื่อคนนั้นไม่ใช่ ในเมื่อใจฉันยังรออยู่เสมอ รอคอยคนรัก คนที่ฉันอยากบอกว่ารักเขาทุกวัน คนที่พร้อมจะยืนอยู่เคียงข้างกัน ไม่ว่าวันนั้น ฉันจะเป็นเช่นไร อยากจะบอกรัก เก็บคำนี้เอาไว้บอกกับคนที่ใช่ แต่ต่อให้เวลานี้จะต้องเหงาซักเท่าไหร่ ฉันมั่นใจว่าคุ้มที่จะรอคอย วันที่ได้พบเธอ ไม่อยากรู้
ไม่ได้อยากรู้ว่าเธอนั้นรักใคร ก็มันไม่ใช่เรื่องอะไรของฉัน
รู้เพียงแค่ได้รักเธอทุกวัน หากเป็นแค่ฝันฉันนั้นก้พอใจ
ไม่ได้อยากรู้ว่าเธอคิดถึงใคร ก็มันไม่ใช่เรื่องอะไรของฉัน
รู้เพียงแค่คิดถึงเธอทั้งวัน หลับตาเท่านั้นก็เห็นแต่หน้าเธอ
โดย โต๋ ศักดิ์สิทธิ์
ระหว่างทาง
อาจจะเหมือนเป็นเกมระหว่างเราที่เดิมพันด้วยใจ
คนหนึ่งรัก คนหนึ่งรู้ แต่ยังดูแค่ไกลๆ
เป็นระยะที่เราต่างผูกพันและไม่ผูกมัดใคร
เมื่อคิดถึง แค่โทรหา แต่ไม่ทำให้มากมาย
ยังไม่รู้ก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไร
ค่อยค่อยใช้เวลาทำความคุ้นเคย ช่วงเวลาที่เราต่างรอคำเฉลย โดย ปนัดดา เรืองวุฒิ
แก่ลงทุกวัน
ห่างบนเส้นทางที่วาดอดีต
ฉันอยากบอกรัก ถึงครอบครัวที่มี แม้บางทีเรานั้นจะแสนห่าง ถึงเพื่อนๆและคนรอบข้าง ที่อยู่กันมาจนทุกวันนี้ หากมีสิ่งเดียว ที่ทำให้โลกหมุนต่อไป ระวังเพราะมันอาจทำร้ายเราตอนสุดท้าย แต่พอผ่านไป ไม่เคยมีใครที่จะรู้ ทำไมเวลา ไม่เคยรู้ทางจะกลับมา มันมีบางสิ่งที่ดูหายไปในวันนี้ โลกที่เราอยู่ มันดูแคบลง ในวันนี้... ยังมีบางสิ่ง ที่อาจน้อยไปในวันนี้... ขาดคนที่รักจริง... ขาดคนที่ใช้หัวใจ... ขาดคนที่มีน้ำใจ... ขาดคนที่พูดจริง... ขาดคนที่เข้าใจ... ขาดเธอเหมือนทุกสิ่ง... ไม่มีความหมายใดๆ... ไม่มีความหมายต่อไป... โดย มหาสมุทร บุญยรักษ์
รักไม่ต้องการเวลา
ฉันคิดว่ารักมันคือความผูกพัน
คิดว่ารักแท้ต้องเดินผ่านวันและเวลา ยิ่งเนิ่นนานนานไปเท่าไร ความรักยิ่งมีค่า ที่ฉันรู้ที่เคยฝัน รักที่ฉันเคยเข้าใจ ไม่คิดไม่ฝันเมื่อเธอผ่านเข้ามา เหมือนว่าสายตาฉันเองมองไม่เห็นใครๆ หยุดที่เธอแค่เพียงสบตา และวินาทีนั้น โลกทั้งโลกหยุดเคลื่อนไหว ท้องฟ้ากลับสดใส ลมหายใจ เหมือนหยุดไปในห้วงนาทีนี้ เช่นหัวใจ ลอยหลุดไปทันทีที่สบตา เธอหยุดยั้งวันเวลา แค่เราได้พบกันในวันนี้ แค่พบเจอกับเธอ ฉันเพิ่งเข้าใจว่ารักเป็นอย่างนี้ ฉันเพิ่งเข้าใจเมื่อได้มาเจอด้วยตัวเอง เสี้ยวนาทีก็มีความหมาย เปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ ฉันเพิ่งรู้ในวันนี้ รักไม่ต้องการเวลา โดย Klear องศสที่ต่างกัน
บางเวลาไม่เคยจะคิด ว่าชีวิตนี้จะพบกับเธอ
เป็นสิ่งดีๆ ที่ได้มาเจอกับความหมาย คนๆ นึง ได้พาชีวิตให้ข้ามเวลาที่หามานาน และนั่นคือเธอ คือความต้องการของหัวใจ ต่างกันเพียงองศาที่เราอยู่ อาจจะดูว่าเราห่างกัน แต่ว่าคนบนฟ้าก็พาให้เรามาเจอกัน และทำให้ฉัน...ได้พบกับวันสวยงาม อยากขอบคุณ...ที่โลกสร้างเธอขึ้นมา ให้ฉันได้พบเวลา...ที่สดใส หากความจริง...ถึงเธอจะอยู่แสนไกล ก็ยังจะคอยส่งใจ...ไปหาเธอ ไปหาเธอ โดย The Must """จะมีรัก..หรือไม่มีรักอยู่.... แต่ก็ชอบฟังเพลงรักกันอยู่นั่นล่ะคือมนุษย์""""
เพลงรัก..จะเพราะหรือไม่...ขึ้นอยู่กับช่วงเวลาของหัวใจคุณ..เพลงที่หวาน..อาจทำให้ใครบางคนน้ำตาหล่นก็เป็นได้
เพลงรักที่เคยชอบ...อาจเป็นเพลงที่เราเกลียดไม่อยากฟังอีกเลยในชีวิตก็เป็นได้ ความรัก1ความรัก...เมื่อก่อนใครต่อใครบอกกล่าวเกี่ยวกับความรักฟังเท่าไหร่ก็ไม่เข้าสมอง..
เปรียบเทียบความรักในรูปแบบต่างๆมากมายเหลือเกิน..
บ้างก็ว่าความรักเหมือนกับรถเมล์.. บางป้ายก็เงียบเหงาพิกล
บางป้ายก็จอแจด้วยผู้คน .....บางคนรอจนชั่วชีวิตก็ยังไม่มา
คันที่มา...ก็เก่าๆ..ไม่น่านั่งแอร์ไม่เย็น
ส่วนคันที่มีแอร์คนก็เยอะมากแล้วไม่ขึ้นดีกว่า..
และ
บางคนรอแป๊บเดียวก็ได้ขึ้น .....บางคนขึ้นแล้วถึงรู้ว่าผิดคันผิดสาย
บางคนขึ้นครั้งแรกก็ขึ้นถูก .....บางคนขึ้นๆลงๆ หลายรอบกว่าจะขึ้นถูก
และบางคนนั่งไปถึงป้ายสุดท้ายถึงรู้ว่าตนขึ้นผิดคันแต่จะลงจากรถก็ไม่ได้แล้ว
...และความรักกับการเลือกที่จอดรถในห้างบ้างล่ะ....
วนรอบที่1 ที่ว่างเยอะจังวังเวงจัง...แต่ยังไม่อยากจอดไปจอดใกล้ๆชั้นที่เราคิดไว้ดีกว่า
วนรอบที่2 ทำเลไม่ดีเลย เข้ายากออกไม่สะดวก ที่อื่นน่าจะดีกว่า
วนรอบที่3 เอ๊ะจอดซ้อนคันกันได้ด้วยเห็นๆอยู่..แต่จะจอดเหมือนเค้าตูดรถมันก็โผล่ ซวยโดนใครมาชนตูดอ่ะแย่เลยไม่เอาดีกว่า
วนรอบที่4 ว้ายแย่จังที่จอดรถน่าจะจอดได้สองคัน แต่ดันมีคนนิสัยเสียจอดรถไม่ดีค่อมเส้นอยู่ได้..กั๊กไว้อยู่นั่นล่ะไม่เผื่อชาวบ้านเลย..นิสัยไม่ดี
วนรอบที่4 วนกลับไปชั่นที่1ใหม่ยังมีที่ว่างอยู่นี่...อ้าวแต่ตอนนี้ที่มันเต็มแล้ว...ทำไงดีล่ะ คิดๆๆๆ...ติ๊กต๊อกๆๆๆๆๆ
...ฉันจะยังอยากเดินห้างอยู่กีไหม..ก็วนมันไปอีกสักรอบดีกว่า....หรือว่าเหนื่อยแล้วที่มันเต็มแล้วนิ.... วันหลังค่อยมาใหม่ห้างมันไม่ปิดเลิกกิจการวันนี้ซะหน่อย... เฮ้ยเอาไงดีวะกับความรัก.....ขับรถกลับบ้านแล้วขึ้นรถเมล์คันเมื่อกี้มาใหม่ดีกว่าไหมเนี่ย555+
บางคนบอกว่าความรักเหมือนผีเสื้อ..สวยงามและน่ามอง...ยิ่งไล่จับมันก็มักจะวิ่งหนี..
แต่ความรักของฉันหรอ...ไม่รู้จะเปรียบเทืยบกับอะไร.. ฉันไม่คิดว่าจะต้องขึ้นรถเมล์สายอะไร..รถเมล์สายไหนผ่านฉันก็ขึ้นไม่ได้ขึ้นผิดแต่ที่ขึ้นเพราะอยากรู้ว่าคันที่ขึ้นจะพาฉันไปพบเห็นอะไรมากกว่า..บางคันกระเป๋ารถก็มาไล่ลงเพราะฉันไม่มีตังค์จ่าย.. บางคันก็ให้นั่งฟรีเพราะฉันน่าตาดี(อันนี้คิดเอาเองนะ55+) แต่พอที่เต็มและมีคนหน้าตาดีกว่าฉัน..ฉันก็ลงเพราะคนสวยสองคนอยู่รถเมล์คันเดียวกันไม่ได้(ทฤษฎีฉันที่พึ่งคิดได้ก่อนเดินลงรถ)... นั่งสบายๆอยู่ดีๆฉันก็อยากจะลง..เพราะคิดว่ามันไม่เหมาะกับฉันและเวลามันก็จะค่ำแล้ว.. เหนื่อยกับการนั่งรถเมล์เล่นฉันก็กลับไปนอนเล่นพักผ่อน..และวันใหม่ฉันก็เดินออกไปเที่ยวห้าง...
ฉันชอบเดินเท้ามากกว่าเอารถออกมาขับเอง..เพราะฉันจะได้นั่งมองดูผู้คนขับรถวนหาที่จอด... ได้มองคนที่เดินลงรถมาด้วยกัน(แอบมองแฟนชาวบ้านที่หน้าตาดีๆ55+และอิจฉา)...และที่ฉันเลือกเดินเท้ามาห้างเพระว่า เหนื่อยเราก็ได้พักไม่ต้องกลัวหาที่จอดไม่ได้..ไม่ต้องกลัววนรถจนน้ำมันหมด..ไม่ต้องกลัวขับรถชนตูดรถใคร.. และที่สำคัญ.. ฉันได้แอบมองผู้คนที่กำลังมีความรักนี่ล่ะ
ใครจะเชื่อ...เมื่อวันหนึ่งที่ฉันอยู่ระหว่างเดินทางกลับ..ฟ้าแจ่มๆ แดดไม่ร้อน..แต่ฝนดันตก...ฉันเกลียดฝนจัง..วันนี้ใส่ชุดสวย..ร้องเท้าคู่เก่งแต่ฝนดันตก..ฉันหยุดหลบฝนที่ตกหนัก..แต่นี่มันก็จะค่ำแล้วฉันไม่เคยคิดกลัวเวลากลับคนเดียวดึกๆ(เพราะมีหน้าตาเป็นอาวุธหรอกนะถึงจะใช่ก็เถอะ)..ปกติฉันจะรอจนกว่าฝนจะหยุด..แต่วันนี้ฉันนึกอะไรไม่รู้ยอมเปียกฝนวิ่งกลับห้อง...ใครที่เคยวิ่งเล่นตากฝนจะรู้ว่ามันเย็นจนหนาวเหน็บ..ฉันก็เป็นแถมฉันแลกกับหวัดที่กำลังเป็นอยู่ ร้องเท้าคู่เก่งที่ฉันชอบใส่มันเปียกน้ำจนต้องทิ้ง..แต่ฉันไม่เสียดายหรือเสียใจกับการเปียกฝนครั้งนี้(แม้จะมีบ้างที่คิดเสียดายร้องเท้าคู่นั้น)...เพราะว่าใครจะไปรู้ว่าระหว่างที่ฉันวิ่งอยู่..มีชายลึกลับคนหนึ่งวิ่งตามฉันมาด้วย..เค้าวิ่งพร้อมพูดคุยกับฉัน..ฉันตลกที่เค้ามีร่มแต่ไม่ยอมกางมัน เค้าให้เหตุผลว่าฝนตกหนักกางไปก็เปียก.. อืมมันก็จริง.. เราวิ่งผ่าฝนไปด้วยกันเค้ามีน้ำใจมาส่งฉันหน้าตึก... เค้าเห็นหน้าตาฉันทั้งๆที่ยังไม่ได้แต่งหน้า(จะแต่งได้ไงล่ะฝนมันชะไปหมดแล้วนิ)..เค้าถามอะไรฉันก็ตอบตามจริง(ก็คนมันวิ่งเหนื่อยอ่ะจะคิดโกหกให้เหนื่อยอีกทำไมเดี๋ยวจะจำไม่ได้ป่าวๆว่าโกหกอะไรไป)..ฉันและเค้าไม่ได้พูดอะไรกันมากไปกว่า..คำว่า "ไปก่อนนะ" และมองหน้ากันก่อนจาก
และจากวันนั้น..การขึ้นรถเมล์หรือว่าไปเดินห้างของฉัน...ทุกๆครั้งที่ฉันออกจากห้อง...ฉันก็จะมีชายคนหนึ่งเดินไปด้วยเสมอ... เค้าไม่ได้ว่าหากฉันจะชอบขึ้นรถเมล์แต่เค้าขอไปด้วย...เราไปเดินห้างด้วยกันโดยการไม่เอารถไป เค้าจอดรถไว้ที่บ้านฉัน..และเลือกเดินไปกับฉันแทน.. เราทำเหมือนเดิมคือนั่งมองผู้คนเดินไปมา...และเราสองคนก็มองหน้ากัน... ฉันไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป.. ความรักที่มันเกิดไม่รู้ว่าจะเปรียบได้กับอะไร..และฉันไม่อยากเอามันไปเปรียบเทียบอะไรทั้งนั้น...
ฉันเคยถามเค้าว่า" ระหว่างคนที่เรารัก..กับคนที่รักเรา" จะเลือกอะไรคำตอบเค้าคือ..เลือกคนที่เรารัก..เพราะเราเต็มใจจะให้..แต่สำหรับฉันเลือกคนที่เรารัก..ซึ่งมันก็ลงตัวกับที่ฉันอยากได้.. หากให้เลือกคนที่ใช่กับคนที่เรารัก.. ฉันเลือกคนที่ใช่.. และวันหลังฉันจะบอกว่าคนที่ใช่ดีกว่าคนที่รักยังไงและทำไมฉันเลือกแบบนั้น
หวานเย็นของฉันเธอไม่ใช่เจ้าหญิง(อย่างในนิยาย) เธอไม่ใช่ดอกไม้ (อย่างในนิทาน) ไม่ใช่นางในฝันโดดเด่นเหมือนตามอย่างนางสาวไทย แต่เธอนั้นให้ความรัก (อบอุ่นมากมาย) มาเติมให้มีความหมาย (มาเต็มหัวใจ) และเธอก็ทำให้ฉันสดใสรารื่นบันเทิงกว่าสิ่งไหนๆ ใครจะมองว่าเธอเป็นไง แต่ว่าฉันกับมองเธอเป็นแบบนี้ *เธอคือหวานเย็นดับร้อนก็ในหัวใจที่ฉันมี และรักซะจนตัวฉันเก็บไปคิด เอาเธอมานอนคิดเท่านี้ฉันก็สุขใจ เธอคือหวานเย็น แค่เห็นหน้าเธอแล้วฉันก็ชื่นใจ ชีวิตที่มีเธอคงสดใสแค่มีเธอมาใกล้ชิดกัน แม้ว่าโลกจะร้อน (สักเท่าไร) แม้ไม่มีต้นไม้ (อย่างเดิมต่อไป) แต่เธอก็ทำให้ฉันชื่นชมหัวใจ แม้โลกเปลี่ยนไปทุกวัน ต่อให้ใครจะร้อนยังไงแต่ว่าฉันไม่เคยเป็นอย่างนั้น เมื่อคือหวานเย็นดับร้อนก็ในหัวใจที่ฉันมี และรักซะจนตัวฉันเก็บไปคิด เอาเธอมานอนคิดเท่านี้ฉันก็สุขใจ เธอคือหวานเย็น แค่เห็นหน้าเธอแล้วฉันก็ชื่นใจ ชีวิตที่มีเธอคงสดใสแค่มีเธอมาใกล้ชิดกัน (*) เธอไม่หวานเกินแค่คิดแล้ว ฉันก็เพลินเกินห้ามใจ สักวันฉันคงจะทนอีกไม่ไหว ฉันรักเธอจะตายหวานเย็น ขอไอเดียหน่อยค่ะตอนนี้งานก็เยอะ.... แต่ก็อยากหารายได้เสริมไว้เบื่องานทำแก้เซ็งเผื่อไว้อายุ 30 ปีจะได้เลิกทำงานบริษัทบ้าง...กลับไปเป็นยายแก่เฝ้าบ้านเลี้ยงหลานดีกว่า55+
ตอนนี้คุยกับเพื่อนว่าอยากขายของออนไลน์เน้นลูกค้าต่างชาติ... กะว่าจะทำเว๊บและหาสินค้าที่เป็นไทยๆของเราไปขายให้ฝรั่งหน่อย... หน้าที่ทำเว๊บมอบให้เพื่อนแต่ตกแต่งคงต้องช่วยกันดู.. ส่วนหน้าที่หาสินค้าขายตกเป็นของนิด... ตอนนี้ก็คิดอยู่อ่ะนะว่าเอาอะไรไปขายให้ฝรั่งดี.... มีกรอบแบบว่า
- ราคาต้นทุนไม่สูงมาก
- เป็นสินค้าทำมือได้ก็ดี
- มีเอกลักษณ์บ่งบอกความเป็นไทยๆของเรา
- ถ้าได้สินค้าของชาวบ้านมาขายก็จะดี..เพราะต้นทุนต่ำ และชาวบ้านก็มีรายได้ที่ดีด้วย
- เป็นของใช้ หรือไม่ก็เป็นของที่ระลึก หรือใช้ตกแต่งบ้านได้
...เฮ้ยตอนนี้ที่หาได้ก็มี รองเท้าแตะทำมือจากล้านนา และรองเท้าทำมือเป็นเชือกสาน เสื้อเพ้นท์ลายทำมือ สินค้าจากผ้าบูติก(สินค้าจากบ้านเพื่อนที่ชัยนาท) เข็มกลัดที่ระลึกเป็นรูปนางในวรรณคดีไทยกับสัตว์ในป่าหินฯ ผ้าพันคอมัดย้อมจากภาคอีสาน(บ้านยาย) และที่ดูๆไว้ก็เป็นตัวแทนจำหน่ายบ้านเรือนไทยจำลอง (แต่ตอนนี้ติดต่อคนทำอยู่ว่าจะได้หรือเปล่า)
รู้ว่าเมืองไทยเรามีของสวยงามมากมาย...ราคาก็ไม่แพง งานฝีมือบ้านๆ แต่ขาดตลาดที่จะขาย... อยากมีรายได้และอยากช่วยคนทำงานฝีมือ... แต่ก็หาของยากเหมือนกัน ไม่ค่อยมีเวลาออกไปดูของ...
เพื่อนๆในสเปชใครพอจะช่วยคิด หรือช่วยบอกว่าจะหาของได้ที่ไหน ขายอะไรดี ก็ช่วยกันแนะนำนิดหน่อยแล้วกันนะค่ะ.... หรือจะช่วยคิดชื่อเว็บด้วยก็จะดีเหมือนกันจะได้มีชื่อเผื่อๆไว้เยอะๆ...ตอนนี้ก็มีในใจบ้างแล้วว่า "ไทยทำมือ.com" แต่ยังไม่สรุปกันเลย...กะว่าจะทำเล็กๆ555+ พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ใครมีไอเดียอะไรก็ช่วยบอกหน่อยแล้วกันนะค่ะ...จักขอบพระคุณอย่างสูง
ตอนนี้ขอตัวไปทำงานหลักก่อนดีกว่า...ช่วงนี้งานเริ่มเคลียร์ได้เยอะแล้ว..ก็มันวันศุกร์แล้วนี่...เราก็ต้องทำให้มีความสุขในวันสุดสัปดาห์555+ เหตุการณ์ยังไม่เปลี่ยนแปลงผู้หญิงหนึ่งคนหลุดปากบอกเลิกกับแฟน..แล้วคิดได้ว่าที่พูดนั้นไม่ได้มาจากใจจริง และพยายามย้อนกลับไปแก้...แต่มันไม่สามารถมีวันนั้นอีกแล้วต่อไป...ได้เพียงแค่เสียใจทั้งสองฝ่าย...
เธอเฝ้ารอคอยให้ฝ่ายชายกลับมาหลังจากพยายามตามหา....ได้แต่หวังลมๆ...และก็หวนคิดถึงวันเก่าๆ
........................................................................
ในแจกันมีดอกไม้ สีที่เธอบอกว่าหวาน มันยังวางอยู่ตรงนั้น ไม่ว่าวันใด.......
มุมเดิมที่เธอนอนดูหนัง ยังกวาดยังถูอยู่ร่ำไป เผื่อไว้ วันนี้บางทีเธอนั้นจะมา....... เหตุการณ์ไม่เคยจะเปลี่ยนผัน ฉันยังจำวันเวลา
ยังรอ ไม่ว่ายาวนานเท่าไร เมื่อชีวิตฉันเหลืออยู่แค่นี้ แค่ภาพดีๆ ในใจ.... ฉันจะทนอยู่ได้ยังไง หากเธอไม่คืนย้อนมา...... ความหวังคือสิ่งสุดท้าย เลี้ยงจิตใจที่มันอ่อนล้า...... รู้ดี จะไม่มีใครกลับมา............. แต่ไม่กล้าลืม ..............................................................................
นาฬิกาหยุดเคลื่อนไหว เสียงในใจบอกกับฉัน เธอยังคงอยู่ตรงนั้น ไม่ทิ้งกันไป............
กลิ่นควันกาแฟในตอนเช้า ถ้วยเก่าที่คุ้นปากของใคร ตั้งไว้ พรุ่งนี้บางทีเธอนั้นจะมา....... เหตุการณ์ไม่เคยยอมเปลี่ยนผัน ฉันไม่มีวันเวลา จะรอ ไม่ว่ายาวนานเท่าไร......^___^"
...............................................................................
โลกความจริงโหดร้ายเกินไป เมื่อใครบางคนพูดลา....... ความหวังคือสิ่งสุดท้าย เลี้ยงจิตใจที่มันอ่อนล้า รู้ดี จะไม่มีใครกลับมา แต่ไม่กล้าลืม........ ...............รู้ดี จะไม่มีใครกลับมา แต่ว่าฉันรอ...............
..................................
เนื้อหาจากเพลง "เหตุการณ์ยังไม่เปลี่ยนแปลง"
และนี่ก็คือ...บทสรุปของเพลงนี้
ผู้ชายกับผลไม้ถึงหน้าผลไม้ออกมาเยอะๆแล้วนิขอหน่อยแล้วกัน อิอิ
ผู้ชายกับผลไม้
1. ชาย อายุ 20 เหมือน มะพร้าว เปลือกเยอะ เนื้อน้อย เรียกร้องมากมาย แต่ไม่ค่อยให้อะไรตอบ แทน 2. ชายอายุ 30 เหมือนทุเรียน หนามแหลมคม ดูอันตราย แต่อร่อยที่สุด 3. ชายอายุ 40 เหมือนแตงโม ลูกโต กลมกลิ้ง รอบจัด จับไม่ค่อยได้ ไล่ไม่ค่อยทัน แต่ให้น้ำแตงโมฉ่ำหวานชื่นใจ 4. ชายอายุ 50 เหมือนส้มแมนดาริน ปีหนึ่งจะมีมาให้ลิ้มรสเพียงฤดูกาลเดียวเท่านั้น 5. ชายอายุ 60 เหมือนลูกเกด อดีตผลองุ่นที่ไม่มีน้ำองุ่นอีกแล้วตลอด อายุขัย หมดน้ำยา ยู่ยี่และเหี่ยวแห้งลงไปทุกวัน ************************************ แต่ถ้านิดเป็นผู้ชายคนหนึ่ง...อยากเกิดเป็นผลไม้อะไรดีนะ..คิดๆก่อนนะ ความพิเศษกับคนพิเศษไม่ต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษที่สุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ พิเศษเรื่องนั้น หรือพิเศษในเรื่องนี้
ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา
จงให้"ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา
เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้
ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม
ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่
ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื่ออาทร
จงเป็นความแจ่มใส่ในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใสเช่นสายน้ำ
เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้ที่เย็นที่ตาและที่ใจ
และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล
"ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายเราตรงกัน
........................
...คนพิเศษกับความพิเศษ...
..ฉันไม่อาจรู้ได้ว่า..คนพิเศษและความพิเศษจะอยู่กับฉันและเค้าไปได้นานแค่ไหน..
แต่ฉันขอทำวันนี้และทุกวันเป็นวันพิเศษสำหรับเรา...พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนๆ และคนรัก...
คุณคือคนพิเศษที่ฉันอยากให้ความพิเศษในวันพิเศษทุกๆวัน |
|
|
