เอาอย่างนี้ดีมั้ยตั้งจุดมุ่งหมายอะไรซักอย่างนึงที่มันไกลๆ เข้าไว้ แล้วก็ไปให้ถึงมันให้ได้นะ จะได้รู้สึกว่า

เราได้ทำอะไรให้มันสำเร็จแล้ว และก็จะรู้สึกคุ้มที่ได้เกิดมาอ่ะ 

..วันนี้อาทิตย์นี้ทำงานเหนื่อยจัง... ทำเพื่อไรนะ..ตายไปบริษัทก็แค่เสียใจ อีกไม่นานก็คงหาคนใหม่มาแทนเราได้.. คิดก็คิดได้นะแต่ก็ยังตั้งหน้าตั้งตาทำเหมือนองค์ลง..ก็มนุษย์เงินเดือนนี่ ไม่ทำก็ไม่ได้เงิน  เห็นแก่เงินล้วนๆ ไม่ใช่ว่าขยันหรอกนะ อิอิ

..คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงพี่ คิดถึงหลาน คิดถึงเพื่อนๆ  คิดถึงวันเก่าๆ.. หรือว่าเราแก่มากแล้ว..ชอบพูดเรื่องความหลัง..ให้กำลังใจคนอื่นเก่งเหรอ หึหึ ตัวเองยังต้องหาไรมาปลอบใจตัวเองอยู่เรื่อย... ถ้าข้อความที่หามาอ่านมาปลอบใจตัวเองในบางครั้งบางเวลาแต่บังเอิญเพื่อนๆรู้สึกเหมือนกันขณะนี้ (โดยเฉพาะตะวัน) ก็อย่างน้อยจะได้รู้ว่าโลกนี้ยังมีคนที่ทุกข์หรือเศร้า มากกว่าตัวเรา

 

เราก็คือเรา..ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงตัวเราได้.. บางครั้งเราก็แค่ต้องทำตามหน้าที่ บางครั้งก็ต้องผื่นทำในสิ่งอาจไม่ใช่ตัวเราเพื่อใครบางคน  แต่สุดท้ายเวลาที่เราอยู่คนเดียว..เราก็คือเรา  อย่าให้ความรู้สึกหรือคนอื่นมาทำให้เราเปลี่ยนไปเพราะถ้าเราไม่ยอมกลับมาเป็นตัวเองสักที  สุดท้ายเราอาจลืมตัวตนที่แท้จริงของตัวเองไป..และเป็นคนอื่นตามใครๆอยากให้เป็น.. คุณอยากเป็นไหมล่ะ? หรือว่าจะเชื่อฉัน?